Əlaqə

giphy-downsized-largeYadıma “Yaddaşın Qayıtması” filmi düşdü. Baş rolda Arnold Şvarsneyger çəkilib. Orda belə bir səhnə var: Kveydin arxasınca düşürlər. O da başına yaş məhraba bağlayıb qizlənməyə çalışır. Onun burnunda qırmızı şar tapılır, hansı ki yerini göstərən siqnalı ötürürdü. Yadınıza düşdü bu səhnə? Mən belə düşünürəm ki, yaş məhraba əslində siqnalın yaxşı ötürülməsinə kömək edir. Çünki, su məlumat ötürmək üçün bir vasitədir. Bu mənim şəxsi fikirlərimdi və buna görə də məni topa tutmayın. Oxumağa davam et “Əlaqə”

Lətifə

İki məhbus kamerada oturub söhbət edirlər. Biri o birisinə sual verir:

–Biz burdan nə vaxt çıxacağıq?

–Dəvənin quyruğu yerə dəyəndə -arxayın-arxayın.

–Yəni, heç vaxt? -təəccüblə.

–Heç vaxt, heç vaxt demə! -məzələnərək.

Çaldıran döyüşü

Biri vardı, biri yoxdu, Rəşad adlı bir hökümdar vardı. Hardasa XV əsr olardı. Bu Rəşad Bakılı idi. Amma hamı onu İsmayıl deyə çağırıdı. Əslində o İsmaıl adını çaldıran döyüşündən sonra qazanmışdı. Gəlin tələsməyək, hadisələri qabaqlamayaq. Deməli bu Rəşad gözəl bir qıza aşiq olmuşdu. Təsadüfən həmin qızla türk sultanı Səlim də tanış idi. Ancaq aralarında hiç bir şey yox idi. Yəni bunu  ağlına gətirmək absurd bir şey olardı. Ancaq Rəşad çok qısqanc və dəlisov bir hökmüdar idi. Hamı ondan qorxurdu. Qıza başqa gözlə baxanı bizim bu Rəşad, o biri dünyaya göndərirdi. Qızın xoşuna gəlməsi üçün o bütün Azərbaycanı özünə birləşdirmişdi. O dövrdə Səfəvvi dövlətinin sərhədləri şimaldan Dərbənd, Tiflis, qərbdən İrəvan cənubdan isə Təbriz idi. Bir dəfə türk sultanı ilə birgə ziyafətlərin birində Rəşad həmən o qızı Səlimə qısqanır, hətta sözləri də çəp gəlir. Rəşadın bu hərəkətlərinə dözməyib onu döyüşə dəvət edir. Rəşad bütün ordusunu tökür sultanın karşısına. Sultan Səlim də Rəşadın qarşısına 300 top çıxarır. Bununla o demək istəyirdi ki, beynimi çöndərmə sikərəm.

Oxumağa davam et “Çaldıran döyüşü”

Göt

Heç olubmu ki, sizə nə vaxtsa göt desinlər, yaxud da siz kimisə belə adlandırasız? Mən belə hesab edirəm ki, adı çəkdiyim bədənimizin bu hissəsi çox vacib bir üzvdü. Təsəvvür edin ki, insanlar Marsda məskunlaşmaq üçün ora ilk ekspedisiya göndərirlər. Əgər biz Marsda yaşamaq istəyiriksə o zaman o planetə sıçmağın vacib olduğunu anlamalıyıq. Bəli siz məni düz başa düşdünüz. Marsa sıçmaq lazımdır. Bunu edəndən sonra planetin mikrob aləmi formalaşmağa başlayır. Sonra isə biz orada ot və ağac əkirik. Ona görə də əgər sizə göt desələr siz bundan inciməyin, əksinə siz də həmin adama göt deyin. Çünki göt olmaq hörmətli olmaq deməkdir.

Şillə

Hardasa 4-5 il bundan qabaq başıma qəribə bir əhvalat gəlmişdi. Nə üçün indi bunu danışıram? Çünki yadıma düşdü!!! Şəhərdə 28 may küçəsində bizim bir mənzilimiz var. O zamanlar mən orda qalırdım, öz evim yox idi. Həmən küçədə, pəncərəmin altında bir qadın fırlanırdı. Özünü fahişə kimi aparan bu qadını mən həm də Filarmoniyanın qarşısında görürdüm. Anlamırdım bu qadını… Çox əsəbi, davakar bir qadın olsa da məndə ona qarşı bir simpatiya oyanmışdı. Evimin altında olanda tez-tez səsin eşidirdim. Kişilər ona yaxınlaşsa da heç kimə əl vermirdi. Bir gün məndə şəhvət hissi oyandı və mən ona yaxınlaşmaq fikrinə düşdüm. O zamanlar uzun saç saxlayırdım, lap çiynimdən. Hava qaranlıq olardı. Yolun o biri tayında dayanmışdı. Mən ona yaxınlaşanda yanımızda bir maşın dayandı və onu “pulla çıxartma” istədilər. Amma qadın bu maşında oturan kişini görəndə özündən çıxdı. Onlar getdilər və mən girişməyə başladım. Yanımda sağa-sola gedirdi. Elə bil 2 yol ayrıcında qalmışdı. Mən ona istəyimi bildirəndə başladı şüvənlik etməyə. Axırı mən özümdən çıxdım:

–Sən fahişəsən ya yox?!

Mənim sözlərim onu yaman coşdurdu, qışqır-bağır salmağa başladı. Mən isə ondan aralandım. Üstündən bir neçə gün keçmişdi ki, siqaret almağa düşəndə mən onunla yenə rastlaşdım. Şüvənlik etməyə başladı, mənim ünvanıma atmacalar, nalayiq sözlər deyəndə özümü saxlaya bilmədim. Yaxınlaşıb ona yüngülcə bir şillə vurdum. Yolun o tayında bir neçə cavan oğlanlar dayanmışdı. Əlləriylə işarə elədilər ki, gedim. Nəysə… Evə qalxdım və həyəcanla mətbəxin pəncərəsindən baxmağa başladım. 3 polis yaxınlaşdı ora. Qadın çıxıb getmişdi, mən isə evdə idim.

Sözün açığı mən o qadını bir dəfə də olsa kişilərə razılıq verdiyini görmədim. Ancaq digər tərəfdən məni narahat edən də o idi ki, evimin altında belə bir qadın fırlanırdı. Onun mənə dediyi bir söz yadımdan çıxmır -Nə vaxt sikinin üstündə otuzdurarsan, onda deyərsən ki, qəhbəyəm!!!

O çıxıb getdi, mənimdə başım dincəldi bir az. 2 aydan sonra mən onu yenə gördüm. Bu dəfə özünü elə aqressiv aparmırdı. Sakitləşmışdı bir az. Bir neçə gündən sonra isə mən onu əl açıb diləndiyini gördüm…

Sevdiyim məşğuliyyətlərimdən biri də rəssamlıq olub

Hələ bağça yaşlarımdan rəssamlıqla məşğul olurdum. O zamanlardan indiyə heç bir şəkil qalmasa da, sonradan 17 yaşımda çəkdiyim şəkilləri qoruyub saxlamışam. Bu mənim həm də sonuncu əl işlərimdi. Onlardan bir neçəsini sizlərə təqdim edirəm.

şəkil_01Bu şəkli albom vərəqin üzərində boya ilə işləmişəm. Ümumiyyətlə boya ilə işlərim çox azdır. Əsasən qələm və karandaşdan istifadə edirdim. Oxumağa davam et “Sevdiyim məşğuliyyətlərimdən biri də rəssamlıq olub”

Narıncı şar

Artıq üçüncü dəfədir ki, yadplanetlilərlə üzləşirəm. Birinci dəfə institut vaxtlarımda internet klubda oturarkən camaat uçan boşqab, uçan boşqab deyə qışqıranda özümü bayıra atdım və göyün üzündə asılı qalmış silindr formalı naməlum obyekti görmüşdüm. Gözlərim zəif görsə də onu görə bildim. Hətta yanımda birinin kamerasını alıb onu yaxşınlaşdırıb əməlli-başlı seyr etdim. Şübhəsiz UNO idi. Axşamısı televizorda da xəbər verdilər.

İkinci dəfə tələbəmlə axşam vaxtı bulvarda gəzərkən abşeron mehmanxanasınıın üzərində yanan şar gördüm. Onu atəşfəşanlıq atəşi hesab etsəmdə sonrada şarın bir qədər tərpənmədən havada asılı qaldığını izlədim. Şar partlamadığına görə onun həyatımda növbəti UNO olduğunu zənn etdim. Sonradan şar üç hissəyə bölünüb söndü. Bu hadisə elə qeyri adi formada baş verdi ki, onu fizikanın qanunlarına tebe olamdığını hiss etdim. Bəli, mən belə deyərdim -hiss etdim ki, yadplanetlilərin uçan aparatıdır.

Növbəti UNO düz mənim pəncərəmin qarşısında uçurdu. Gecə saat 12 olardı işığı söndürüb uzanmışdım çarpayıda. Otaqda pərdə olmadığından mən o narıncı şarı tez görə bildim. Məndən hardasa 10 metr aralıda idi. Tez yerimdən dik atılıb əlimi kameraya atdım. Onu qabından çıxardana qədər narıncı şar binadan bir az aralanmışdı. Mən onu çəkəndə isə o artıq binanın qarşısındakı məktəbin həyətinə enmişdi. Bu inanılmaz hadisə idi. Sən demə belə şeyləri çoxları görüb. Youtube-da belə şarla bağlı kifayət qədər video var.

Şifrənin açılması

Yadıma bilirsiz nə düşdü? Elektro-maqnetik dalğalar. Radio, mikro, infra qırmızı, qırmızı dalğalar və s. Bizi digər canlılardan, sivilizasiyalardan fərqləndirən şeylərdən biri də rəngləri görmə bacarığımızdır. Başqa sözlə, gözümüz 3 rəngi və onların çalarını görür, daytonikləri nəzərə almasaq. Bunlar göy, yaşıl, qırmızı rənglərdir.640px-EM_spectrum.svg Fizika dilində desək, 400-700 nanometrdə özünə yer tapır. Nə demək istədiyimi indi açıqlayım. Ulduz və aypara isə onu göstərir ki, biz yerliyik və bizim bir “təbii” peykimiz var. Ulduzun səkkiz guşəli olması, günəş sistemimizdə  8 planetin dövr etməsidir. Pluton və ondan sonrakı kəşf olunan daha iki planetoidlər günəşin cazibəsindən tam çıxmayan göy cismləridir. Yəni bizim bayraq bütün insanların bayrağıdır əslində. Azərbaycan bütün ölkələr üçün bir nümunədir.

Zənnimcə bir məsələ var. Qırmızıyla yaşılın yerlərini dəyişsək lap yerinə düşər.

Homo-genlər

CorazonesTəsəvvür edin kainatın uzaqlarından, bəlkə də elə bizim günəş sistemimizdə mövcud olan, bizdən əvvəlki sivilizasiyalardan biri təkcinslilər olub. Yəni nəsli artırmaq üçün iki cins olmayıb. Eyni cinsli məxluqlar birbirləriylə mazaqlaşıb çoxalırdılar. Müəyyən səbəblər üzündən onlar tənəzzülə uğrayıb, məhv olublar. Burda belə bir fikir yadıma düşdü: həyatı məhv etmək mümkün deyil. Görünür o pidarazların genləri indi də yaşayır. Mən belə guman edirəm ki, o sivilizasiya inkişaf etməyib, yüksək texnalogiyalara malik olmayıb. Nəinki elm sahəsində uğur əldə edə bilməyib, mədəniyyət cəhətdən də addımlar atmayıb. Belə cəhətlərdən məhrum olan canlı, kənar faktorlardan asılı qalır. Yəni onların taleyi öz əllərində olmur. Yeganə tələbatları, gayrışmaq və qidalanmaq olub. Bu cəhət onları heyvanlardan fərqləndirmir. Yəni eramizdan əvvəl olan donuzun həyatı, indikindən seçilmir.

Əsrlər, minilliklər keçir yer üzünə insan toxumu səpilir. İnsan qabaqcil məxluqdu, ancaq o qədər də yox. İnsan özünü məhv etməyə qadirdir. Bunu edəcək ya yox, zaman göstərəcək.

Özümüz haqda onu deyim ki, biz pis, ancaq tərbiyə oluna bilən, başa düşməyi bacaran məxluqlarıq. Biz yaradırıq, yeni şeyləri öyrənməyə can atırıq, təhlil edirik, üfüqləri aşırıq. Məhz buna görə bizdə elm, incəsənət, hərb inkişaf edir. Biz azadlığa can atırıq. Çalışırıq digər planetlərə, başqa ulduzlara gedib kainatın sirlərini öyrənək.

Bizim sağ qalacağımıza mane olan bir şey də var, homo-genlər. Onlar bizim çoxlarımızda var. Münbit şəraitə düşən kimi aktivləşirlər. Beləcə homoseksualim yayılır. Pidrlar heç cürə başa düşmək istəmirlər ki, onlar insanların kökünü kəsir, bizi məhv edirlər. Çünki Yer planetində olan canlılar iki cinsdən ibarətdir. Bu da onların sağ qala biləcəyinə ciddi problem yaradır. Onları homoseksualizm cərəyanını yaymağa bir şey vadar edir. Bu isə canlının sağ qalma instiktidir. Sağ qalmaq üçün onlara yeni homoseksuallar lazımdı. Hal hazırda onların fəaliyyəti parazitlikdir. İnsanlar əgər o mehriban düşmənlərlə mübarizə aparmasa, məhv olacaq. Bu mübarizədə onlar, qalib gəlsələr belə yenə də məhv olacaqlar. Buna görə də onları məhv etmək lazımdır ki, onlar bizə qalib gəlib sonradan özlərini məhv etməsinlər. Əslində məsələ heç də məzəli deyil. Sağ qalmaq istəyirsənsə, sonrakı nəsillərin taleyinə biganə deyilsənsə sən onları məhv etməlisən.

Yeri gəlmişkən, lezbiyanlıq da əvvəl adı çəkdiyim sivilizasiyanın genləridir. Bu genlər həm kişilərdə, həm də qadınlarda yaşayır. Bu genlər çox iyrənc və insanların psixalogiyasına uyğun gəlməyən hadisədir.

Pidaraz ona görə pidarazdı ki, o, pidarazdı!!!