Dünyanın məhşur gitaraları

Gitara dünyada ən populyar çalğı alətidir. Təkcə ABŞ-da ildə 2.5 milyon gitara satılır. Belə bir deyim var: Gitaraçını xoşbəxt edən nədir? Cavab isə heç kimin ağlına belə gəlməz: Daha yeni bir gitara. Məhz buna görə də istər peşəkar, istərsə də həvəskarlar özlərinə hər dəfə yeni bir gitara alırlar. Çünki hər bir gitaranın öz incəlikləri var.

Bildiyimiz kimi rok və bluz tarixində məhşur gitaraçıların məhşur gitaraları olub. Çünki hər bir gitaranın da insan kimi ya kədərli, ya da cəlbedici bir taleyi olur. Oxumağa davam et Dünyanın məhşur gitaraları

Rok, bluz və onun ifaçıları

Bluz dünyada kədəri ifadə edən yeganə musiqi janrıdır. Onun kökü hələ orta əsrlərdə Amerikadakı quldarlıq qurluşu dövrünə gedib çıxır. Amerikalılar Afrikadan zənciləri zorla tutub, gəmilərlə bütün Sakit okeanı üzərək öz torpaqlarında plantasiyalarda işlətməyə gətirirdilər. Uzun səyahət zamanı çoxları yolda ölür, sağ qalanlarsa tez bir zamanda materikə ayaq basmalarını arzulayırdılar. Ancaq onları nə gözlədiyini hələ təsəvvürlərinə belə gətirmirdilər. Bu zaman onlar ömürlük köç etdikləri yerlərə özləri ilə mədəniyyətlərini də daşıyırdılar. Zənci qullar plantasiyada əziyyətli işlərini gördükcə vətən həsrətli mahnılar oxuyur, bununla həm də vaxtlarını öldürürdülər. Onların oxuduğu mahnıların musiqisi bluz idi. Məhz buna görə bluz kədərli musiqi sayılır. Çünki onlar doğma yurdlarından kökündən çıxarılan ağac kimi qoparılıb, yad yerlərə gətirilərək ağ insanlar üçün işləməyə məhkum edilmişdilər. Bluz musiqisi cəmi beş notdan ibarətdir. Buna “pentatonika” deyilir. Pentatonika bluza özünə məxsus bir çalar gətirir. Gitara isə bu çaları daha da rövnəqləndirir. Oxumağa davam et Rok, bluz və onun ifaçıları

Uşaqlıq arzum

Yadımdadı məktəbdə oxuyanda 3 musiqi alətindən xoşum gəlirdi. Saksofon, gitara və piano. Necə oldusa piano dərslərinə yazıldım. 3 il məşğul oldum pianoda. Pis ifa etmirdim. O zamanlar dayım gildə yaşayırdıq. Evdə sınıq bir piano vardı, məndə onda məşğul olurdum. Yadımdadı POLONEZ çalırdım. Sonda müəlliməm dedi ki, Mamed mən təqaüdə çıxırıram. Beləcə mənim pianoda məşğuliyyətim sona çatdı. İndi bu alətdən heç xoşum gəlmir. Məni daha çox simli alətlər cəlb edir. Saksofonda məşğul olmaq istəyi heç vaxt olmasa da alət xoşuma gəlir. Ancaq bilirəm ki, onda heç vaxt məşğul olmayacam. Nəfəs alətləri mənlik deyil. Oxumağa davam et Uşaqlıq arzum

Əlaqə

giphy-downsized-largeYadıma “Yaddaşın Qayıtması” filmi düşdü. Baş rolda Arnold Şvarsneyger çəkilib. Orda belə bir səhnə var: Kveydin arxasınca düşürlər. O da başına yaş məhraba bağlayıb qizlənməyə çalışır. Onun burnunda qırmızı şar tapılır, hansı ki yerini göstərən siqnalı ötürürdü. Yadınıza düşdü bu səhnə? Mən belə düşünürəm ki, yaş məhraba əslində siqnalın yaxşı ötürülməsinə kömək edir. Çünki, su məlumat ötürmək üçün bir vasitədir. Bu mənim şəxsi fikirlərimdi və buna görə də məni topa tutmayın. Oxumağa davam et Əlaqə

Çaldıran döyüşü

Biri vardı, biri yoxdu, Rəşad adlı bir hökümdar vardı. Hardasa XV əsr olardı. Bu Rəşad Bakılı idi. Amma hamı onu İsmayıl deyə çağırıdı. Əslində o İsmaıl adını çaldıran döyüşündən sonra qazanmışdı. Gəlin tələsməyək, hadisələri qabaqlamayaq. Deməli bu Rəşad gözəl bir qıza aşiq olmuşdu. Təsadüfən həmin qızla türk sultanı Səlim də tanış idi. Ancaq aralarında hiç bir şey yox idi. Yəni bunu  ağlına gətirmək absurd bir şey olardı. Ancaq Rəşad çok qısqanc və dəlisov bir hökmüdar idi. Hamı ondan qorxurdu. Qıza başqa gözlə baxanı bizim bu Rəşad, o biri dünyaya göndərirdi. Qızın xoşuna gəlməsi üçün o bütün Azərbaycanı özünə birləşdirmişdi. O dövrdə Səfəvvi dövlətinin sərhədləri şimaldan Dərbənd, Tiflis, qərbdən İrəvan cənubdan isə Təbriz idi. Bir dəfə türk sultanı ilə birgə ziyafətlərin birində Rəşad həmən o qızı Səlimə qısqanır, hətta sözləri də çəp gəlir. Rəşadın bu hərəkətlərinə dözməyib onu döyüşə dəvət edir. Rəşad bütün ordusunu tökür sultanın karşısına. Sultan Səlim də Rəşadın qarşısına 300 top çıxarır. Bununla o demək istəyirdi ki, beynimi çöndərmə sikərəm.

Oxumağa davam et Çaldıran döyüşü

%d bloqqer bunu bəyənir: